Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna

ul. Racławicka 23, 41-506, Chorzów; tel: (32) 241-54-39, (32) 770-01-57, fax: (32) 770-01-57; email: porpsyped-sekretariat@o2.pl

Get Adobe Flash player

OPIS:

Naukę zawodu „górnik eksploatacji podziemnej” można podjąć po ukończeniu gimnazjum w zasadniczych szkołach zawodowych.
Po ukończeniu nauki absolwent może przystąpić do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe a po jego zdaniu uzyskać dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe. Po ukończeniu zasadniczej szkoły zawodowej absolwent może podjąć naukę w ogólnokształcącym liceum uzupełniającym.
Nauka trwa 3 lata. W jej trakcie odbywają się zajęcia teoretyczne z przedmiotów ogólnokształcących i zawodowych, takich jak: budowa i eksploatacja maszyn górniczych, elektrotechnika i automatyka, eksploatacja złóż, zajęcia praktyczne, praktyka zawodowa, specjalizacja zawodowa.
Górnik eksploatacji podziemnej wykonuje prace w przodkach zgodnie z wymogami dokumentacji technicznej i instrukcjami roboczymi. Posługuje się w zależności od potrzeb narzędziami ręcznymi lub mechanicznymi. Montuje, demontuje i utrzymuje w sprawności wszelkiego typu uzbrojenie i wyposażenie wyrobisk w celu zapewnienia ciągłości ruchu kopalni. Posługuje się różnego typu wielokrążkami, windami, lewarami, zestawem narzędzi ślusarskich, siekierą, piłą. kilofem, łopatą itp.
Kontroluje bezpieczeństwo w przodku przed przystąpieniem zespołu do pracy i w trakcie dniówki. Usuwa luźne bryły skalne ze stropu. Wierci otwory strzałowe. Wykonuje operacje związane z załadowaniem materiałów wybuchowych do otworów, ich łączeniem i odpalaniem, zgodnie z metryką strzałową zatwierdzoną przez kierownika robót górniczych. Sprawdza efekty odstrzału usuwa ewentualne niewypały. Ładuje urobek oraz rozdrabnia wielkie bryły.
Zakłada obudowy tymczasowe i ostateczne oraz uzupełnia i wymienia obudowy w wyrobiskach kopalnianych w celu ich zabezpieczenia przed opadem mas i brył skalnych ze stropu.
Montuje rurociągi wodne, podsadzkowe, powietrza sprężonego, kable energetyczne i łącznościowe w szybach. Montuje, demontuje i naprawia torowiska przewozu głównego i oddziałowego. Usuwa obudowy i likwiduje wybraną przestrzeń wyeksploatowanych wyrobisk.
Bierze udział w akcjach ratowniczych i przeciwpożarowych w kopalniach oraz pełni dyżury w stacjach ratownictwa górniczego..
Praca górnika eksploatacji podziemnej odbywa się pod ziemią na różnych głębokościach. Praca wykonywana jest przy oświetleniu sztucznym, bardzo często w warunkach silnego zapylenia, nieraz stwierdza się w atmosferze obecność niebezpiecznych gazów (metan). Zależnie od miejsca pracy temperatura otoczenia jest wysoka lub niska, panuje duża wilgotność powietrza. Urządzenia wydobywcze powodują znaczny hałas i wibracje. Istnieje stałe zagrożenie życia ze strony górotworu oraz pracujących urządzeń technicznych.
Górnik eksploatacji podziemnej może podejmować pracę w przedsiębiorstwach górniczych prowadzących roboty udostępniające i przygotowawcze, kopalniach eksploatujących węgiel kamienny, kopalniach eksploatujących sole oraz rudy metali.

PREDYSPOZYCJE:

Wymagania psychofizyczne i psychologiczne dla tego zawodu to: koordynacja wzrokowo-ruchowa, podzielność i koncentracja uwagi, wytrzymałość fizyczna, refleks, brak lęku wysokości, klaustrofobii, opanowanie, spostrzegawczość, gotowość do pracy w trudnych warunkach środowiskowych, umiejętność współpracy z innymi górnikami, ścisłe przestrzeganie przepisów i procedur w trakcie wykonywania zadań zawodowych, odpowiedzialność za bezpieczeństwo współpracowników, umiejętność podporządkowania się przełożonym, zainteresowania i uzdolnienia techniczne, zdolności manualne.
Przeciwwskazania zdrowotne to: słaba budowa ciała i niska wydolność fizyczna, nieskorygowane szkłami wady wzroku, choroby oczu, brak widzenia obuocznego, znaczne zaburzenia widzenia barw, choroby uszu, niedosłuch, zaburzenia równo-wagi, omdlenia, zawroty głowy, choroby układów: mięśniowego, kostno-stawowego, ruchu, zaburzenia sprawności kończyn, oddechowego, nerwowego, krążenia, wady serca, moczowego i nerek, alergie, choroby skóry rąk, zaburzenia psychiczne, zaburzenia zmysłu dotyku, cukrzyca, reumatyzm. Szczegółowe przeciwwskazania określają przepisy resortowe.
O przydatności do zawodu decyduje ostatecznie uprawniony lekarz.